Gumagalang Isipan

Classic....

2008-01-31T08:58:00.000-08:00

Sa pantry, habang nag-iigib ng tubig... take note nag-iigib kasi meron akong bagong lagayan ng tubig na 1.5 litro ang capacity :D ... may dalawang lalaking pinoy na mga baguhan na tuwang tuwa sa vendo machine... libre eto...
boy1: softdrinks pre... natikman ko n kahapon yung orange
boy2: gusto ko yun mas malaking cup. kelangan maghulog ng coins para mas
malaki ang cup

boy1: ganun pre... oks un ahhh mas malaking cup
boy2: uu... e2 pre madami ako coins

boy1: ayos! pero pre mamaya na... pagwala na sya... baka magmukha tayong tanga...
boy2: (*napangiti lang*)

Tuloy lang sa pag-iigib habang nagpipigil ng tawa... :D

Ipanema

2008-01-05T07:56:00.001-08:00

New Ipanema slippers... out now... :D

again...

2007-11-24T08:56:00.000-08:00

been away for awhile
actually too much i think
oh well just dont know what to write in here
my thoughts, definitely blank
cant really think of something
but maybe its better this way
for now of course
tomorrow maybe
words will flow
bits and pieces will come together
so il just leave it this way
...........

my time....

2007-03-19T20:23:00.000-07:00

and tis the time
to say goodbye
it's not easy
and will never be
years have passed
moments have last
treasured friends
forgiven enemies
conflicting minds
united ends
let me thank you
for all the goodness
you've showed me
forgive me though
if one way or another
i have wronged you
for my shortcomings
for me being me
all of these
all of you
the good times and bad
the highs and lows
will never be forgotten
and will always stay

.... and till we meet again
(maybe tomorrow, we will see =D)

balisa

2007-03-08T00:12:00.000-08:00

palingon-lingon sa paligid
nakatingin, nagmamasid
gamit ang mga matang dilat
ngunit di naman masilip ang bukas

nagaabang ng pagkakataon
naghihintay, laging umaasam
na sana'y bukas makalawa
mga pangakong narinig ay magkabisa

sanay di magsawa sa kakaantay
sanay kaya pang magbigay
may pagasa pang natitira
na masalamin ang tunay na halaga

- my finally code -

2007-03-04T22:07:00.000-08:00

ang bilis ng mga pangyayari...
ang alam ko magbabakasyon lang ako
pagbalik ko the same work pa den ang gagawin ko
the same company pa den ang papasukan ko
aba sino ba nman ang magaakalang ako'y lilisan
kahit nman ako nagulat eh
nashock! natulala! natigilan!
napa-oh-my-my! (is this really happening?)
paulit-ulit kong pinagisipan, ipinagdasal
pinagmunimunihan sa loob ng kwarto
inawitan, should i stay or should i go?
maraming doubts, maraming fears
isama mo na den dyan un mga tears =D
pero in the end, napagdesisyunan din ang lahat
yep, i decided na magmove-on
to let go and embrace being jobless (hahaha)
it wasn't an easy decision (no joke!)
ang hirap iwanan nung matagal mo nang nakasanayan
ang mga taong napalapit na sa 'yo ng lubusan
yung tipong kahit na anong below the belt the biro
hala cge bato lang, gaganti din ako sa 'yo(wait ka lang =P)
ganong samahan, ganong damayan
ang hirap talikuran
pero sabi nga nila it's all but change
and you just really need to embrace it (kiss mo pa)
deal each day and try to accept
tanggapin mo, opo tanggapin mo (na wala ka nang trabaho...humor lang)
tanggapin mo ng maluwag sa kalooban
ang mga pagbabagong
magaganap sa buhay mo
kasi ito lang yong paraan
para maharap mo ang kinabukasan
but of course di mo maaalis ang madepress
magcrycry, magdrama, magluksa, magbuntung-hininga
isiping wala ka nang tambayang starbucks, coffeebean
sa grocery ka na lang, libre kape (free taste ba =P)
pano na ang greenbelt movies 3 times a week
ulit ulitin mo na lang pirated dvds :)
italianis, fridays, cpk, fish and co
naku mas masarap un luto ng ate ko (syempre pah! lalo na sa walang pera)
so... let it go... nkasanayan, let it go
sabi ko sa sarili ko
bagong simula, bagong pakikisama
nakakatakot nakakakaba
nagtatapang tapangan
pero kaya ko yan, huhuhu kaya ko yan
waaaaaaaaaaaaahhhhhh kaya ko yan!!!
... and i have made my move
try {
Connection ayen = new Connection();
//-- my codes here
} catch (Exception e) {
System.out.println("Printing error in the process:: " + e.getMessage());
} finally {
System.out.println("THANK YOU ALL!!!");
System.out.println("Ayen is signing off... c you again... soon...");
ayen.closed();
}

note: pede pong magcomment... kaso lang bwal mag-abang ng sagot =P

In 2 Weeks Time

2006-04-03T02:14:00.000-07:00

It has been 2 weeks.... yep 2 weeks of me being here... away from home...away from what i am used to.... not the first time though, to be away i mean... but i think this is a little bit far from my usual job assignments.... hmmm with the tasks involved... the place... the weather....

I am here in the flat now, living alone in 1E Vilandes Iela. Iela means street to them.... hmmm can be use as a true person's name i think.. oh well.... its a little bit gloomy outside... looking at the window i cant see the sun shining, spreading its rays all over the sky. It has stopped snowing from last week and from the looks of it, rained poured down throughout the night. Hmmmm maybe winter time will be ending soon and spring will come along. That would be nice, seeing nature change. I am looking forward to see all the trees grow leaves, for the flowers to bloom... see them from grey or brown to green and let them give more colors and beauty to our eyes. It will be a good experience, i think. Back home we dont have winter days... this is my first time to feel such cold while walking along the street.... feeling my hands go numb to such coldness... legs that could barely walk... feet striding in icy streets... lips so dry... and a running nose out in the freezing wind.... Every morning i would go out of the flat with a damp hair (dont have any hairdryer in the flat), and by the time i arrived in the bus station, i could see icy flakes in my head. Hmmmmmm... great!!!!! i now have a frosted hair =D. Isnt it nice? Too brittle to hold and will easily break if your not careful enough to hold it. So i just let it be frozen by the wind, by the time i arrived in the bank it will turn back to its original texture... and always hoping =P.

So hows my life like here anyway???? After my 2 weeks stay???? Hmmmmmm... nothin much to tell actually... My routine is waking up at 6:30am, prepare for work... leave the flat by 7:30-7:45am, i should be in central by 8:10am for the shuttle bus going to UB... report in the bank from 8:30am up to hmmmm depends on the demands... but usually it would be 9:30pm. Lunch for 15mins max at around 3pm, latest would be 4pm.... dinner at 10:30pm or 11pm.... When i arrived in the bank, i go straight to the security room to ask for the keys to the huge room at the end part of the building, which i am occupying alone... literally... i need to sign in for the keys then sign out when i return if after work.... Basically i have no time to think about where to go what to explore what to eat since i am so preoccupied with work and by the time i am done for the day, i just wanna go back to the flat, have something to fill my grumbling stomach and sleep. With the tv channels, i can only watch cartoon network, national geographic and mtv channels... for the rest i need an interpreter please!!!! all are dubbed in their local language... too bad... so now am done with house md2 and OC1 in my notebook... nothing more to watch huh... tsk...tsk...tsk...The first 2 weekends i have here, i was able to walk along the central, old riga, and been to shops, groceries, and took some pictures. But nothin more.... i cant seem to find any more interesting thing to do, fascinating places to go, especially me being alone here and the freezing temp outside. Ahhhh oh well.. how can i forget these things with my 2 weeks stay:
(1) Snow snow snow on my first night here in riga... good one..... The afternoon i arrived, when the plane landed in their airport, i was happy to see the remnants of snow... and then i did wish that snow will still pour one of these days while am here... hope am not too late. Then that night my wish was granted =D snows falling.. pouring in my head... its cold but a good one... snows lightly... the next day... oh oh... its too heavy.... and not advisable to walk out there... hahaahaha.. i said ok.. that would be enough for me... i have seen it and experienced it so maybe snow will stop now =P...
(2) Arms around my shoulders, a guy i dont know of in dickens pub while eating dinner with my colleagues... get your arms off me!!!! Luckily i was with my colleagues ... at least the guy did listen when they told him to spare me.... duh!
(3) Slipped in the icy street while walking... its like im ice skating???? hehehe... i did bruised my fingers in my left hand.... impacted my left hips as well... but still able to recover fast.... bwahhahahah.. but the bruised hasnt healed yet =( till now
(4) Tasted the pear cider beer in a latvian restaurant... nice taste.... not the usual smelly beer... but it should have some warning label... strong beer! taste like juice but intensity of a redhorse... hhmmmm.. well maybe just for me based on my alcohol tolerance ;)
(5) One sunday afternoon, there were 4 guys walking with beer bottles in their hands... drinking while walking... a usual scenario in this country... if this is not allowed in ours.. oh well.. this is very much legal here... drinking in the office, in the park, in the street is so OK. I was walking back to the flat when i bumped into these guys. They stopped in front of me. 1 of them squatted, giving me a devilish grin.. intimidating me maybe trying to scare me off... i looked back... who the hell are you look... not a little bit stirred... then he smiled again, flashing his teeth and then they walked away... i continued... walking.... and so thankful they did left me alone... in reality, i was a bit frightened by that scene... im the stranger in their sight... am not sure what they are capable of doing.... yet i am guarded by my angels.... and im so thankful for that....
(6) The clock did turn an hour early from the usual time... no idea about it i was late for work... hahahahha.. i was on the bus stop waiting for the shuttle the usual time that i know of... nobody is there... it cant be that the bus has left already for im on time... waited for 20mins more... too cold... i hate waiting for the bus!!!! i was thinking maybe its a holiday today.... the bus is early??? ok now what... no bus... i need a taxi... try to call through my cellphone... oh oh... too bad my battery's dead!!!! hi, where can i find a taxi? i asked a lady... lucky enough she understood me... showed me the way... then i hailed a taxi going to valdlauci... when i arrived thats the time i was told... i need to adjust my watch... 1 hour early it should be huh... so i really was late without me knowing... hehehhee.. so now am on time again... =D
(7) Eating ice cream while walking in the cold =D. Its fun to do it actually... its not freezin though... its like fighting the cold with something cold within system... ;)
(8) Russian Vodka!!!! in the bank... there was a small celebration for the department i am working with... luckily i was called upstairs to look into something, fishy bug in the system, and there they are celebrating in the mid afternoon. I was on my way down when they offered me some cakes... by the way it will be just bread for us but a cake to them... but good one... with fruit stuffing and sugar confections... blah blah... and then there's this vodka... i cant leave without a taste of it... oh my... i really cant stand the taste of a pure vodka... so i asked for it to be mixed with some juice... how unlucky i was.. no more juice around... so what else to do... close your eyes and drink it.... actually just a sip... heheheh...russian or not still the same... ewwww!!!! and am done... not my drink huh... =(

So what else... oh ok... with english... the language barrier... its a little bit hard to communicate with people here for most people cant speak english. Its like when you buy something for example, you can point on it and not ask any details about the item. It was funny though last night, I was on my back in the flat and remembered that i need to throw my garbages. I was told i have a cleaning lady assigned to my flat, yet i cant see any improvement after 2 weeks of my stay. So i decided, maybe i am the one who needs to collect and throw away these garbages or else my flat will smell like the smokey mountain. When i arrived in the building, i saw the guard. He knows me now, whenever i arrived, i need not push the buttons for the codes, the door automatically opens. Well, maybe he easily recognizes me since i am distinctively asian looking, standing out from the usual them. So i did approach him to ask regarding the garbage collection. Oh oh... he cant speak english!!!! so typical!!! a little bit of a hard time for me huh.... ok lets begin... "Where can i throw my garbage???? hhhhhmmmmm... waste????" He just smiled... hahahahhaha... funny... indicating that he doesnt understand any words that i was saying. By the way i have some groceries with me. So i hold the plastic trying to tell him that this, like garbage, throw. He said OK... he though i want him to carry my groceries to my flat. I said no no no.... again... i get something from my groceries. Hmmmmmmm... i think i have a box of Musli with me... so i hold it shake it and act as if i am to throw it.... still he's not able to get it... i am getting a little bit frustrated here.... ok lets try 1 more sign language... i need some paper... paper paper paper.... ok... in my pocket i have some receipts.... so i show it to him... got the receipt, crumpled it and throw it in the floor... ok now am happy he's reacting reacting reacting... seems like he did understood what i am trying to tell him... so he did roleplay a cleaning man.... oh my!!!!! he acted out somebody cleaning the floor, vacuuming something... so he's trying to tell me is my floor not cleaned... cluttered.... i said no.... shaking my head... indicating a big no no.... and i said 1 more try.. lets give it another try... OK.... so i picked up the crumpled paper... again.. i said... i showed him... me... where to throw this... me throwing the paper in the plastic of my groceries.... ALAS!!!!!! at last!!!! at last!!!! he was able to get it... he said OK... smiling... he suddenly put on his coat... put a cap on... and then showed me the way to a door leading at back of the building.... and there i saw the green garbage can... big one.. where everybody is putting their garbages for collection.... he's happy he understood and put his fingers on his head indicating he's smart.... and am glad.... after such trial and error charade.. finally i know where to throw my garbages... and i said my thank yous and was assisted to the door leading to the stairs to my flat... got the keys, opened my door and... voila! my flat is clean... hmmmmmm.. the cleaning lady finally did her job... and so glad to see it.... i rushed into the trash bin... oh oh... garbages gone already... so i slumped in the sofa.... and ok.... hahahahha... after my ordeal downstairs now i have nothing to throw... hahahhahah.. funny... but anyways... its ok.. there will be next time when my cleaning lady will not be able to do it then i can do it myself... for there will always be next time =D

wala na nmang wenta

2005-12-08T04:16:00.000-08:00

isang di maipaliwanag na kaganapan... o baka nman kamalasan... di maisip kung san nagsimula... o sadyang di lang talaga maganda ang gabing ito.. palibahasa nkapalda ako... d lang un naka-all pink pa... ewwwww... gerly gerly... gudness sabi n nga ba d ako pede magpalda... nagiiba ang anyo ko talaga... o baka nman ang mga pangyayari e nagpapahiwatig marahil na di na dapat tumuloy o sadyang di lang talaga napapanahon...

- di nakapaghapunan sa tamang oras, sikmura'y sumakit, hala cge oks lang yan.. tuloy ang laban
- isang oras na nag-antay sa taxi na ang sabi e 5 hanggang 8 minuto lamang ay dadating na.... un pala sa ibang lugar napunta... kung minamalas ka nga naman... ang bagay na eto'y di ininda... pagdating ng taxi sumakay at sa patutunguhan ay nagpunta
- pagdating dun, napakahaba ng pila... hala kala ko e andun c brad pitt wala nman pala... magimik lang ang mga tao... mapoporma.. mukhang mapepera.. pero cge makipila tingnan naten kung ano ang meron at bakit maraming nagsasabing maganda DAW ang disco bar n to.. ZOUK kung tawagin.. nakazuzuka!
- habang nakapila... akala nung isa ako'y lokal... kinausap ako ching chung chwa ni mi wah be hwen da.. ladies nite??? ano daw???? all smiles... nanahimik na nga eh... d kita maintindihan... un lang...
- hayy sa wakas... nakapasok den... nyeeeehhhh.. d ako makatagal.. pagkakita sa loob dalidaling lumabas... siksikan ang mga tao... tugtuging napakalas d kinaya ng powers ko... sadyang d ganito ang hilig ko... apat na pader isang pintuan... d magkarinigan... siksikan... madami nang wasted... kung gu2m k nga nman...
- nagpasyang lumipat maghanap ng kainan... pagkalam ng sikmura'y d na masakyan... lakad lakad lakad... nakakapagod.. pero cge malapit lang yan.. pede pa... clarke quay natatanaw mo na b??? ako ende pa... nabubulag na cguro sa kapaguran...
- pagdating sa clarke quay... me goolai!!!! wala nang tao.. wala nang makainan... wala wala wala... wala nang magawa.... patay... cge sa boat quay na lang.. e nman kasi ala-una n ng umaga.. !!!! malamang wala nang kainang bukas.... pero d na ko gutom... busog na ko sa kakalakad... busog na ko sa gutom... solb na...
- boat quay close na den sila.. sorry... hayyyyyy.... kasi nman.. wala akong masabi.. as in..
- nang biglang bumuhos ang malakas na ulan... gutom ka na basa ka pa.. ang galing nman.. all in one... =D
- napadpad sa 7-11... sosyal ang kainan... chips.. pede na.. pampatanggal ng asar... bago pa ko makapatay ng tao...
- uwian na.. sa bhay na ang handaan... o ayan.. cguro nman e2 na ang katapusan. bow! sa wakas nakaupo den. its time to rest and let go of d negative vibes...
- kala ko tapos na un.. but den the finale of this all did happen...

hayyyyyyyyyy... o sya sya... gutom kapaguran kamalasan all in one... e kasi nkapink e...
talagang wala na nmang wenta =D

wALa LaNg

2005-11-11T15:28:00.000-08:00

makibasa lang kyo
sa aking mga kapraningan
basahing maigi
namnamin ang mga nilalaman
kung di man maisip
at di man alam
hayaan na lang
na sadyang maging ganyan
wag masyadong pagisipan
wag masyadong damdamin
di lahat ng mga nakasulat
ay makatotohanan
may mga bagay
na bunga
ng sariling karanasan
meron din namang
hango sa mga kwento
ng lipunan
at may pagkakataong
ito'y likhang isip lamang
sa mga oras na 'to
ako'y
walang maisulat
marahil ay bunga
ng mga mata kong dilat
ngunit natutulog na utak
marahil ngay naubos
baka nman naupos
o di kaya'y natangay
ng agos ng pagod
kaya ngayon pa lang
ako'y magpapaalam muna
bago pa kayo
tuluyang mayamot
at sa ulo'y mapakamot....

=D

tipong senti

2005-11-09T22:44:00.000-08:00

nasan ka kaya ngayon...
ano kaya ang ginagawa mo
sa pagkakataong ito...
namimiss mo rin kaya ako
gaya ng pagkamiss ko sa yo?
marahil..... siguro......
ang hirap talaga ng magkalayo
alam ko masyado kang busy...
kagaya ko
tambak din ang trabaho...
miss ko na ang simpleng kwentuhan natin
mga kwentong barbero at kung ano ano
simple lang pero ang lakas ng tawanan
habang nagsasalo sa tanghalian
miss ko na ang pangungulit ko sa yo
dala man ito ng kalokohan o sadyang seryoso
mga katagang binibigkas
mga kwento kong may kwenta man o wala
bukas palad mong pinapakinggan
at lagi mo kong dinadamayan
sa panahon ng kasiyahan
at kalungkutan
miss ko na din ang mga lakad natin
kahit tayo lang nagagawa pa ding exciting
simpleng nood ng sine o kain sa labas
ang magfood trip kasama ang pamimintas
magbarhop kung saan saan
ok na ok tayo kahit saang lakaran
pero sana lagi mong isipin
di man tayo nakakapagusap
di man tayo nagkikita...
lagi kitang namimiss...
lagi kitang naiisip
kinakamusta
pinagdarasal
haaayyyyyyy....
sana magkasama na ulit tayo
nang maibahagi ko sa yo
ang mga bagong yugto sa buhay ko
at nais ko rin sanang marinig
ang mga pangyayari sa buhay mo
habang wala ako....

takot ako....

2005-11-09T04:22:00.000-08:00

and what am i afraid of.... well let me see...

- am not afraid of watching horror movies... maybe i have already psyche myself that those are fictions and all.. and upon watching i do anticipate already what is about to happen.. or maybe its plain and simple... horror movies are no longer horror in that sense anyway.... but as far as i can remember the one hmovie that have somewhat given me some kinda fright was nigthmare on elm street 1... i've watched it when i was elementary i guess...

- am not afraid of ghosts... i think so... i havent seen one that is why and am not wishing to see any... was able to feel their presence that's all... i am ok with ghosts stories... actually enjoying it... listening to true stories of friends and families... including stories about the third dimension creatures... it cud be a myth but then based on experience it has been proven to be true ;)

- ok maybe this is it... am not afraid of rats... cockroaches... nahhhhh... they're cool with me as long as their not flying and not wanting to be beside me.. snakes not that much from a distance... but spiders... that's it!!!!! yeah bhoy! even from a distance as long as i can see them and that's the end of me being brave. When it comes to those long 8 legged creature... not the small ones that they do use in playing put inside a matchbox... but those big ones... resides in your house... it can really bring me to tears.. make my knees weak... and call anybody for help... that bad huh??? yep! Guilty... well i cant remember anything way way back if what have caused such phobia... don't know really... its simple... am just afraid of them.... =(

- am afraid to lose any member of my family... more on the fear to grieve.. am selfish for i dont wanna feel d pain... so its ok for me to be d first rather than any of them

*** cant think of any for now... my mind is no longer functioning... till next post maybe =D

san ka nahirapan?

2005-09-26T09:48:00.000-07:00

ang hirap palang...
magkunyaring di mo gusto
ang isang taong nakatatak na sa puso mo

ang hirap palang...
itago ang tunay na kagalakang nadarama mo
tuwing siya'y nakikita kahit na sa malayuang tingin lang

ang hirap palang...
pigilin ang mga ngiting pilit na bumabakas sa yong mga labi
sa pagkakataong ika'y kanyang nginitian, pinansin kahit na panandalian lamang

ang hirap palang...
pigilin ang kusang pagpatak ng mga luha sa 'yong mga mata
sa panahong naglakas loob kang magtapat ng tunay mong damdamin

ang hirap palang...
magmahal ng taong pagaari na ng iba
o di kaya'y sadyang ayaw sa isang katulad mo
at alam mong sa panaginip at pangarap mo lamang mapapasa'yo.....

... just a thought ....

2005-09-25T20:05:00.000-07:00

I was on my way home from my usual friday gimmick when i heard the topic being discussed on the radio. The lady dj mentioned that this was based on the controversial PPB (Pinoy Big Brother) episode. The "hot and sizzling" (as described) kisses, exchanged between couples. Many people did have negative reactions on this, which of course led to the censorship of the said show. But if you think about it, it's just normal for such thing to happen but then, i forgot.. yeah right it's not a good image for a reserved society. Who said so anyway... ????? Going back, well the famous question posted was, is it ok for a girl to make the first move? And i do agree with her. The dj i mean... same outlook... I can't see anything wrong with that. Expressing yourself, your emotions toward a guy. But of course many people do think that women doing such actions are cheap, flirt, super "pakawala" and with no sense of proper upbringing. But how do you define proper? Isn't it based on our own views, beliefs and i think to vague to define. Well, we were raised in a double standard, conservative society as believed. They said so. But for me you just can't judge a person by being forward or taking such action. There's more to it than that.
Anyway, there's nothing wrong with girls making the first move.. on being upfront.. making their point and letting guys know what they really feel... As long as of course you do it in a dignified way without embarrassing yourself... with poise and in a direct manner. Just say it and let it be known. It's natural for you to like a guy... be mature enough to handle such situations.. speak up your mind.. your heart.. You'll never know...

and it's friday once again....

2005-09-24T19:00:00.000-07:00

Last night we watched Perfect Catch in G4. But turned out, it wasn't perfect after all. It's a romantic comedy film starring Drew Barrymore and the guy actor that i don't know of. The two stars don't have the expected checmistry as a couple. So plain and all. Just watching two people fall in love as per the script but doesn't look like it on screen. I was able to fall asleep while watching the movie that's why i am not so aware of the conflicts between the two, on how did they separate, what causes the hurts and pains that Drew was talking about... but i think you'll still be able to guess. I was woken up by a txt message. And luckily i was able to see the ending of the movie. As expected they were able to resolved their conflicts and compromise for the name of love. I have no intention of sleeping.. been trying to fight the urge to nap and don't mind the heaviness of my eyes... but i failed. The movie serves as a lullaby though. Toooo bad!!!! But in fairness, there are some humor inflicted on it and delivered ok.. but then not enough to keep me awake and interested the whole time =((.. Hmmmm.. maybe it's just me... too worn out and exhausted for the past days. You need to see it for yourself to be able to judge it fairly. It's not a bad movie... It's just flat...
And so, after watching the movie, we went directly to timezone. Played basketball which causes our arms to ache, daytona for a more wreckless driving practice. Boxing to release some tensions.. Dance revo that we still don't know how to execute the steps... Parapara like game, air hockey and shooting.... After the games, we just ordered frap, tea and iced drinks at starbucks. Chilled out for a while. It really did end the night well. Bottomline.. it's more of who are we with that we enjoy the most. We can make simple things fun for all.. even just the talkies will do.. the night is over... And now i have nothing more to say...

Randomized Tots

2005-09-23T06:34:00.000-07:00

Time is gold. But you cant spend it when you're shopping. So money is more golden??? correct!

If we could see the miracle of a single flower clearly, then our eyes are clear. 20/20 vision. No contact lens or eyeglasses needed.

As the light changed from red to green to yellow and back to red again, I sat there thinking... why am i still here.. am i color blind or just day dreaming!!!! ???

Adversity causes some men to break; they became men with a wo...???? weird!!!!
When it is dark enough, it must be blackout.

Some say the glass is half empty while others say the glass is half full.... but are u gonna drink that??? ...

...and y do u stand in front of d mirror wid ur eyes closed??? bcoz u wanted to see how u looked like wen ur asleep??? =D

When on the ladder of success, don't wear a dress...

If your angry, count to four.. if ur still angry, then you just dont know how to count... make sense...

When a door closes on you... then you cannot enter... but when a window opens.. please don't jump for you may fall...

Never tempt fate for it will be tempted.

Don't play with fire if you're not a fireman.

When one can't hear, then one is deaf.

and now it was finally revealed...

2005-09-22T01:41:00.000-07:00

many people have asked (my batchmates of cors) f who is principal, d one responsible in disseminating such write up for the batch 4 3rd anniversary... actually it was not planned during that time... i dnt know but just feel like writing on that day just to reminisce the batch 4 adventures during training days and basically wat happened for the past 3 years stay with the company... and voila... that's it... to give more excitement and put some kind of mystery in it... the author decided to use the pen name principal since everybody in the batch 4 knows who that person is of cors and we are somewhat thankful to that person for being a principal, becoz of that we were bonded and able to established a camaraderie that we are enjoying up until now... being united and all.. such a good thing for the batch... =D
many people have bet that its me.. but nobody was able to prove it i think.. i have an accomplice back then.. hehehe.. she knows d whole story.. we were in singapore when i wrote this "article". Just a random thought actually...nothing personal (bato-bato sa langit ang tamaan wag magalit).... one sentence led to another until it made up the whole story... and here it is... so for those who are askin if who the culprit is.. well here i am.. guilty as charged... its been 3 years and i think its time to reveal.. and such thought is worth sharing just for the fun of it.. its good to reminisce memorable moments wid u guys... ope u enjoyed it... thanks for patronizing... =D.. until then...

tiktilaok! tiktilaok! the manok makes tilaok!

monday morning nah!!! training, sixth floor,

Multinational Bancorporation Centre
6805 Ayala Ave., Makati City Philippines 1200.
bawal ang sandals! bawal ang paa!

isang masayang araw ngayon at masalimuot na kahapon!
why? mag-isip kayo. magisip-isip isa, dalawa, tatlo! gamitin
ang ulo! ibaba taas, mamili na kayo.

principal is coming! puzzle bobble minimize, up sql plus!
scott/tiger connect! query :

SELECT count(*) FROM Room WHERE character = 'BITCH!!!"

<<<>>>

press enter!

COUNT(*)
----------------
1

sino? YOU KNOW WHO! Shhhhh.... wag maingay. may tao sa
kabilang classroom, pangalan mo nasa NOISY list na. rules :
No Chatting. No Eating, No drinking. No Breathing. No Loving-loving.
No Personal Calls! punta you PLDT if you want to make tawag to your
somebody.

yung principal sa kabilang classroom, nagalit! (GRrrr... [ tiger look] )
takot ako ....

cnong pumasok sa CR! Aminin! (shake index finger)
ang sabi ng witness! sya! pabulong na sinabi ng akusado?
nag-toothbrush lang naman ako ah.... a-ah not counted, still in
not out!

review, review, review! pwede naman mangopya! buti na lang
mabait si katabi. you make pasa naman the papel oh! share
your knowledge. ayoko nga! mag-simulate ka ng sayo, CL SCR!
bagsak na naman ako (blag!). uy sabi may pag-asa pa, project ni
sir gen. here we go! (pass your project!) o lagyan mo ng label
yung diskette. pinasa. ay shit, mali pangalan! paano yan...
dali distract mo c principal, you make bola naman her, while i make
sungkit the diskette. success!

deployment time! kalahati na deploy, kalahati nag laro sa kwarto ng
CEO habang ang iba'y natutulog. hoy gising! madam is coming!
assignment distributed. everybody's working na.

makalipas ang ilang buwan .....
... lets make panggap na! busy ... busy ... busy ... riiingg ...

... bawal telebabad! bawal personal calls! only business.
... business, business, business. always business! pati sahod its
business!

so how many years have you been working? ... almost 3 years.
3 YEARS?!?!?!? and what? magkano na savings nyo? yun pa lang?!?!
masakit mang aminin, ngunit, subalit, datapwat, marahil ... itoy isang
panaginip lamang, o hindi!!!! the truth will set you free. free ang OT!
free ang taxi! free bonus! kulang na lang, pati net pay free din!

well, well, well ... get well soon ...

nais ko kayong batiin ng isang kalungkut-lungkot na ika-tatlong
taong anibersaryo. (we did it !!!! [in a small voice] )

matauhan na tayo!

ang nangungulit,
--- ako ---
06/20/02 7:00PM

at nang mahuli ako sa edsa...

2005-09-21T23:17:00.000-07:00

gnun pla ang feeling ano pagfirst tym kang pnara ng MMD pagtapos ay pnatabi... parang alam na alam mo na ang mga susunod na pangyayari.... di ko inaakala na sa pagkakataong e2 ay mahuhuli ako ng pulis trapiko... maayos nman ang takbo ko sa edsa... d nman ako balisa nung umpisa... pero ng dahil sa pagkalito hayan lisensya ko ay muntik nang matanso... pagkapara ay huminto.. binuksan ang pinto... akin na ang lisensya mo... ano naman po ang kasalanan ko... dilaw na linya ay pampubliko.. sana ika'y lumiko nang sa ganun d ka pinahinto... huminga ng malalim... nagiisip kung ano ang gagawin... manong d ko po alam kung san talaga ang daan.. pasensya n po at ngaun lang dito ako'y napadako... sya lamang ay ngumiti samantalang ako ay nagdadalamhati (kunyari)... pede na ako sa pagaartista... pangfamas ang drama... manong d ko po talaga alam... ako'y takot alam kong ako ay malalagot... ano po ba ang kelangan kong gawin... upang ako ay iyong palayain... iha isang libo yan sa may city hall..... bababaan n lang naten, 500 ikaw ba ay call??? manong nman po... habang mata'y lumuluha c manong nman ay naaawa... o cge magkano n lang ba ang kaya mo? cge ikaw ang magsabi at sesegundahan ko. Manong nde ko po talaga alam... ako'y naiiyak... mga luha ay kusang pumapatak... kaarawan ko pa nman ngaun bka nman ako ay iyong mapagbigyan... nang mga luha ay mapahiran... iha d mo nman cnabi.... nang dahil dyan ikaw ay aking palalampasin... lisensya mo ay d ko na kukunin.... hala cge ika'w humayo... pagdating sa ayala ika'y lumiko.... maraming salamat sa iyong regalo... ngaun ako ay napangiti nang todo...!!!!!! =D

>>> nandito lang ako <<<

2005-09-01T02:51:00.000-07:00

Hayyyyyyy... eto na nman ako... nagsesenti sa isang tabi... nagiisip ng kung ano ano na di naman dapat pagtuunan ng pansin at panahon. Nagtatanong sa sarili, asan ka na kaya ngayon. Naiisip mo rin kaya ako. Ang tagal ko nang naghihintay pero di ka pa den dumarating. Minsan nga di ko na alam ang iisipin, ang sasabihin. Ang isasagot sa mga katanungan nilang paulit-ulit na binibigkas sa tuwing ako'y kanilang nakikita't nakakausap. Naririyan ka nga bang talaga o baka naman likhang isip ka lang? Umaasa kaya ako sa wala o sadyang susulpot ka na lang sa buhay ko kung kelan mo gusto. Sana nga lang bilisan mo ng konti... Sana po maisipan mong pumunta dito sa kinalalagyan ko nang sa ganun ay makita mo na ko... pero di ko alam kung ako nga ang talagang hinahanap mo.. baka kasi umaasa ako sa wala.. pero ano pa man... naniniwala pa rin ako na bukas makalawa makikita mo din ang daan patungo sa king kanlungan.

Bakit kaya??? Eh baka naman kasi...

2005-07-06T18:39:00.000-07:00

"Bakit kaya wala ka pa?" Ang tagal mo nang umasa. "May dimples din naman ako ah. Eh bakit ako wala samantalang sya meron. Samantalang...." oh ohhhh... bawal magcompare.
Madalas kang magisip tungkol sa bagay na yan. Lalo na ngayon habang tumatakbo ng mabilis ang panahon. Ang daming taong nagtatanong. Kelan ka magaasawa. Nasan na ang kasintahan mo. Kayo na ba nino? Ikaw naman, pagod nang tumugon sa mga tanong na paulitulit mong sinasagot. Buti pa noon nasasabi mong di pa pwede, strict ang parents ko. Nagaaral pa ako, kaya bawal ang boyfriend sa buhay mo. Madaling lumusot, ang daling sumagot. Pero ngayon, tapos ka na sa pagaaral mo, nasa tamang edad na at nagtatrabaho. Kapag ika'y tinanong, at sagot mo'y wala pa, eh bakit??? agad ang patutsada. Sabay pa ang pandidilat ng mga mata at di makapaniwala. Bakit nga ba? Di mo din alam. Di mo din maisip. Eh baka nman kasi......
(1) Sa isla ka nakatira.
Nasanay kang laging nasa bahay. Domesticated na buhay. O baka naman opisina at bahay lang ang alam mong puntahan. Paminsanminsan lumabas ka naman sa inyong bakuran. Mangapitbahay ka. Palawakin mo ang iyong isla. Gayahin mo si Magellan. Madaming lugar na natuklasan. Gumimik ka. Magmalling. Mamalengke. Mamasyal ka sa luneta. Tumambay ka sa ermita. Nang maexpose ang iyong kagandahan. Malay mo sa iyong paglalalakad sya ay iyong makasalubong. Pagkatapos denekwat ang daladala mong celfon. Di mo namalayan, laking panghihinayang. Masyado kang nagpacute. Basta laging tandaan, minsan kelangan alert ka den naman kasi minsan kala mo nagpapacute sa yo. Un pala sya ay isang manloloko.
(2) Pangarap mo ang maging artista.
Kolektor ka ba ng maskara? O sadyang nais mong maging isang artista. Iba't ibang mukha sa sarili ang iyong naipapakita. Pang famas ang acting! Lakas ng dating kay bigat nga lang dalhin. Di mo nman kelangang magpanggap. Magpakalunod sa makeup. O makiuso sa mundo. Basta kung ano ka yon lang ang ipakita mo. Magpakatotoo ka. Tiyak tanggal uhaw mo. Drink sprite para sigurado.
(3) Mahal ang magmahal sa panahon ngayon.
Tumaas na naman ang benta ng gas. Lalo na nang pinatungan ng e-vat. Kinulang na naman tuloy ang kanyang pamasahe. Kaya hayan pagkikita nyo ay patuloy na nauunsyame. Nagiipon pa siguro ang para sa yo. Para may pangdate kayo sa darating na pasko. Di pa naman tumataas ang sweldo. Pero panay ang taas ng mga presyo. Siguro naglalakad na lang sya papunta sa inyo kaya mas natatagalan ang paghihintay mo. Pero wag kang mainip nang lubusan. Malay mo tumatakbo naman kahit papano ng pagkikita nyo ay mapabilis lalo.
(4) Pangholloween ang dating mo, stress tabs ang kelangan mo.
Nawawala pa rin ba ang salamin mo. Di ka pa rin nakakabili ng bago kaya ayan tuloy di mo makita ang sarili mo. Baka naman mukhang sampu sampu na ang anak mo. Eh di beinte na yon, naku kay rami naman! O di kaya nakalimutan mong maligo. Pagod na mukha sa yo ay bakas na bakas. Mahangin pa rin ba sa labas? Dapat shinampoo ko lang yan ang statement mo. Di mo naman kelangang maging dyosa ng kagandahan. Sapat na yong malinis kang tingnan. Kaayaayang pagmasdan. Laging fresh. Mabangong amuyin, amoy downy, mahalimuyak ang dating.
(5) Kinarer mo ang career mo.
Mukhang subsob na subsob ka sa yong trabaho. Pagiging careerwoman mo ay dinibdib mo naman ng todo. Halos 24/7 ang schedule mo. Ayan tuloy nakalimutan mo na ang ibang aspeto ng buhay mo sa mundo. Siguro crush na crush mo ang bosing mo kaya trip na trip mo ang magpaumaga sa opisina nyo. Sigurado ka bang may bahay na inuuwian? O baka naman ang opisina nyo na ang iyong tahanan. Sana ay wag naman. Maaari mong baguhin ng konti ang lifestyle mo. Subukan mo ang buhay sa labas ng trabaho. Baka kasi nandun lang ang para sa yo. Naghihintay din sa pagdating mo. Gumala ka, makisalamuha. Baka mata nyo ay biglang magtama.
(6) Si Miss Tapia ang role model mo.
Ang aga aga siguro nakasimangot ka na. Normal na normal na sa yo ang ganyang pagmumukha. Nangangain ka ba ng tao ay parang takot na takot sila sa yo. Para namang may hawak kang latigo. Snobbish na snobbish malamang ang dating mo. Kaya masyadong ilang sa yo ang mga tao. Reyna ka ba ng katarayan, prinsesa ng supladahan. Ibaba ng konti ang iyong kilay. Subukan mo namang ngumiti, ilabas ang ngipin na mapuputi. Isipin mo na lang may camera dyan. Picture perfect ang smile. Huwag kang masyadong mailap at suplada nang sa ganun sila ay magpakilala.
(7) Pang QC (Quality Control) ang drama mo.
ISO Certified ba ang hanap mo. Pang IS (International School) ang standards mo. Baka naman gusto mo e mala Einstein ang dating. Mala superman ang katawan. Hay naku, di pa nabubuhay si Perpekto. Kaya kay Pekto ka na lang muna. Baka naman pamantayan mo sa buhay ay kelangan mong babaan. Nang sa ganun sila ay magsidatingan.
(8) Shytype ang para sa iyo.
- Siya ay tumitiklop pag ika'y nakikita. Dinaig pa si makahiya. Baka naman kelangan painumin ng lipovitan. Extra joss. Liveraide. Vitamin C. Tequilla. Vodka. Nang lumakas ang loob. Hiya ay masukob. Maaaring ikaw ang inaantay. Gumawa ng hakbang, tumakbo, kumilos. Minsan kelangan mong makiramdam. Baka naman paminsanminsan kelangan mo ding gatungan. Nang damdamin ay sumiklab. Sakaling sa yo ay magtapat. Lakas tama. Redhorse. Do the moves. Lets do the funk.. la la la la...
(9) Hindi pa pinapanganak ang nkatakdang katapat mo.
- In na in sa ngayon ang age gap kaya malamang ay wala pa sya sa mundong ito. 2 years, 5 years, 10 years, 20 years, and many many years is ok. Sabi nga nila age doesnt matter as long as you have a bread and butter samahan mo pa ng water. Kaya wag kang mainip. Malay mo bukas na pala ang kapanganakan nya o di kaya sa makalawa. Kaya habang wala pa sya magpaganda ka na lang muna. Wag ka muna masyadong mangunsumi nang sa ganun wrinkles ay di dumami.
(10) Mother/Father material ka.
- Mundo mo'y magulo. Isip mo'y litong lito. Eh baka nman kasi ikaw ay isang pinagpala. Pinagpalang maglingkod sa maylikha. Masyadong kang nagiisip. Nagaalala. Nagtataka. Kung bakit ang para sa iyo ay wala pa. E yun nman pala! The Calling ang fave mong banda. Basahin ang mga siglo nang umaliwalas ang iyong ulo. Bat di mo sya kausapin, tanungin. Linawin ang misyon sa buhay nang mundo ay maging makulay. Baka nga ika'y nakalaan sa mundo para maging ina ng sambayanang pilipino pati na rin sa buong mundo. Mabuhay ka mother! Superior ang dating!

Pero alam mo, gaano man kagasgas ang pahayag na ito dito sa mundo, pero ito ay sadyang totoo. Dadating din ang para sa yo. Sa tamang panahon sa tamang pagkakataon. Ibibigay sa yo ang sino mang nakatakdang makakasama mo. Kaya habang wala pa magpakasaya ka na lang muna. Huwag kang masyadong malungkot. Maraming bagay na maaari mong gawin. Pagkakataong hubugin ang iyong sarili para ikaw ay lalong mapabuti. Basta kahit saang lupalop ka man sa mundo, basta para sa yo, magkukrus talaga ang landas nyo.

paalala lang po: mga nakasulat dito ay wag paniwalaan. ito ay isa lamang katuwaan!!!

meron pa ba?

2005-06-23T16:53:00.000-07:00

Ang bilis talaga ng panahon ano (daig pa ang marathon). Di mo masyadong namalayan, maraming taon na pala ang nakaraan. Simula ng ika'y magtrabaho, kumita ng barya barya na sa tingin mo noon ay sapat na para sa isang naguumpisa. Di mo pa noon masyadong iniisip ang halaga (medyo medyo lang nman di ba). Basta ang importante kumikita ka na para sa sarili mo, para sa mga payak na pangangailangan mo (noon yon, complex na ngayon). Simpleng bagay, simpleng buhay. Pero sino ba naman ang magaakalang aabot ka sa ganito. Di ba nga noon ay kabilang ka sa mga nagbabalak lumisan. Ang sabi mo aalis ka na pagkatapos na pagkatapos ng kasulatan sa isang papel. Ayaw mo kasing magbayad ng bond (mahal eh... sayang naman... pangparebond mo na lang... sosyal!). Nang matapos na ang bond na pinakaaantay mo biglang nagbago ang isip mo. Ang sabi mo cge na nga isa pang taon, kaya mo pa. Dumaan ang taong yon pero nabago na naman ang desisyon mo. Cge pwede pa... dagdagan pa natin ng isa pa at isa pa at isa pa... hanggang ngayon nagdadagdag ka pa din ng paisaisa. Parang ang peyboret mong si jolibee. Isa pa... isa pa... isa pang chicken joy. Isang buwan na lang, isang taon na lang, sa susunod na lang, o di kaya kapag may magandang pagkakataon na lang, promise! Pero ang hirap di ba. Naiisip mo pa lang nanghihina ka na (not enough vitamins), di makakain (kasi diet ka), di makatulog (insomiac ka, o di kaya'y naparami ang kape mo sa katawan), di makalakad (matanda ka na, nagkakaedad na ba), nadedepress (hanggang ngayon single ka pa den). Maluhaluha ka na sa drama, letting go and moving on. Oh hindi! Nakasanayan mo na kasi ang ganitong buhay (getting so used... duh!). Ang pabugsobugsong deadlines sa trabaho. Maaaring ngayon di mo malaman kung ano ang gagawin mo pampatay ng oras na napakabagal ng takbo. Nabasa mo na lahat ng blogs na alam mo kasi ngayon yan ang nauuso. Nainvite mo na lahat ng tao sa friendster mo (nalalaos na to). Sawa ka na sa kakayahoo games mo at sa pakikipagchat mo (palibhasa lahat ng pambobola nasabi mo na). Samantalang kinabukasan, trabaho ay biglang nagdagsaan. Di mo ngayon maisip kung sino ang una mong tatawagin. Si batman o si superman para ikaw ay matulungan. Di na oras kundi sarili na ang pinapatay. Oras ay nais pigilan (freeeezeee!!! itaas ang kamay!). Kelangan pumasok ka ng maaga at umuwi ng umaga na nang makatulog ka naman kahit na blinking sleep, patol lang (galing kang gimik ano???). Kahit paano ay nakatulog ka pa den, laking advantage na yan. Ang biglaang pagalis papunta sa bansang di mo nais puntahan kung sarili mo lang ang masusunod pero sige sugod, ayos lang yan. Basta pag araw mo na araw mo na talaga san ka man abutin ngayon, basta dagdag kita para sa pamilya (naks! responsible people, bow!). Pero higit sa ano pa man, syempre sanay ka na sa mga taong kasama mo. Sa mga taong nagbigay kulay sa buhay mo. Itim man, puti, pula, dilaw, berde o asul. Lahat ng mga yan ay makabuluhan para sa yo. Mga taong lagi mong naaasahan sa anumang pagkakataon. Sa tsismisan laging number 1. Dinaig pa ang the buzz sa bilis ng takbo ng mga chika na parang galing pa sa bundok ng tralala. Problema sa puso, maningmani lang yan. Makinig ka kay joe d mango, tiyak na heart problem nandyan pa den yan. Palibhasa palakain ka ng crispy pata, yan tuloy nahahighblood ka. Problema sa pera, di iniinda yan. Pagmaypera ka starbucks ang kape mo (totyal talaga!). Pagwala, libreng kape ka muna. Brewed or instant, isipin mo na lang starbucks yan. Kasingsarap pero libre naman. Kitam, walang problema na di nasosolusyunan. Lagi kang may karamay sa lungkot at saya. Meron kang mga kainan buddies. Gimik buddies. Shopping buddies. And sometimes nobody. At sa loob ng mga taong inilagi mo sa kompanya mo, maraming kang nasaksihan, naranasan at natutunan. May mga nagkahiwalay, nagkabalikan at sadyang nagaantay. May mga nagasawa, nagpasakal, este kasal (tumatanda na talaga kayo...), nagkaboyfriend, nagkagirlfriend, at higit sa lahat ung mga wala pa ring boyprend at gerlprend magpahanggang sa ngaun (by choice or by chance, never mind). Ang inosenting isipan (noon... hmmm e baka nagpapakainosente lang?) eh nagmistulang FHM na sa ngayon. Nawala ang kabaduyan, paminminsanminsan na lang. Fashionista kang tunay. Mapabuhok, damit, sapatos, kakikayan ay natutunan. But beyond these (naks naman ingles!!), laking pasasalamat mo dahil sa mga taong to, nakilala mo ang sarili mo (sinong nanay mo!!! ) at patuloy mo pang makikilala sa mga darating na panahon. Nahubog ang pagkatao mo pati katawan mo. Kita mo naman, sino nga ba ang magaakala na ang dating patpatin at bilugan noon ay nagmistulang pang mister and miss universe na ang banat sa ngayon. Katawan pa lang, pero sige hanggang dyan na muna. Ang dami mong natutunan, mga aral sa buhay. Natuto kang magpasensya, magpakumbaba, magbigay, makisama at magpahalaga sa mga taong nasa paligid mo. Kaya ngayon, nagpapasalamat ka sa lahat ng taong nariyan para sa yo, nakikisaya, nakikidalamhati, nakikialam, nakikiusyoso. Salamat! At patawad naman para sa mga taong nasaktan mo sa mga di sinasadyang pagkakataon. Nawa'y may pagkakataon pa para makabawi ka sa kanila. Hanggang sa susunod na kabanata.... meron pa ba?

LTO (Lakas ng Trip as Olways)

2005-06-09T18:24:00.000-07:00

Sabado. Araw ng pahinga. Okay lang kahit tanghali magising at magpabandyingbandying. Madalas, ito ang araw ng bonding namin ng kama ko. Ang pagkakataon na naipapadama ko sa kanya kung gano ko sya kamiss sa buong linggo. Pero hindi muna ngayon. Haayyyy... ang aga kong nagising, palibhasa kelangang gumising. Naligo. Nagbihis at umalis. Pupunta kasi ako sa isang ahensya ng gobyerno at ang kelangan ay maaga ako ng mapabilis ang pagaasikaso. Kaya eto, nandirito na ko. Mainit, magulo, pero kelangang magtiis. Ganyan talaga ang buhay. Buti na lang wala pang masyadong tao. Panatag ang loob na mauuna ako. Maaga akong makakauwi, makakapagpahinga sa piling ng aking kama. Sana nga lang talaga! Dumaan ang ilang minuto at nagdagsaan ang mga tao. Buti na lang talaga at nauna ako. Kung hindi, naku baka siyam siyam ang abutin ko. Hintay... hintay... hintay... Tingin dito tingin doon. Naiinip na 'ko. Sadyang napakatagal ng proseso. Isang oras na ang nakalipas, ngunit ang kinauupuan ko ay walang kupas. Kung sino sino na nga ang naupo at umalis sa tabi ko. Pero bakit ako, naroroon pa rin ako? Ako! lagi na lang ako... si ako... Naiinis na talaga 'ko. Umiinit na ang ulo ko. Bakit nman nauna pa si pontio pilato!!!??? Eh samantalang kanina pa 'ko dito. Waaaahhhhhhhh!!!!! May magagawa pa ba 'ko? Sa sobrang tagal sa kakaantay, kung sino sino ang napagtripan. Pinansin. Pinuna. Pinintasan. Pero lahat ng yon ay sinarili ko lang, Syempre naman. Walang personalan. Sadyang udyok lang ng matinding pangangailangan. Pampalipas oras. Pampatanggal inip. Pantawid gutom. At higit sa lahat pampalamig ng ulo. Sinikap ko namang magbulagbulagan. Matulog ng dilat, ngunit sadyang di ko nakayanan. Hala sige, ituloy ang laban. Palingalinga ang gumagalang mga mata. At nang masilayan si kikay, lalong nagkaron ng buhay. Sya ang peyboreyt kong si Inday. Nang dahil sa kanya oras ko'y lumipas ng di namalayan. Si Inday ang tunay na larawan ng isang babae. Bakit ka nyo? Mahaba ang kanyang buhok na mataas ang pagkakapusod. Nakapoloshirt na puti. Bagay na tinangkilik ng mga tao nung ito ay nauso. Mahaba sa likod maiksi sa harap, naalala mo na ba? Mismo! Tenernuham ito ng palda na sa akala mo'y kinulang sa tela. Ang paldang kung tawagin ay 'the micro mini'. Na tipong pag ika'y napayuko o napaupo ay sadyang matutuwa, manlalaki at mamimilog ang mga mata ng mga taong nakamasid sa 'yo lalong lalo na si Pedro. Matangkad si Inday. Malaki ang naitulong ng kanyang tsinelas na may 3 o 4 na pulgada ang taas. Bitbit ang kanyang mahabang payong at mabalahibong bag, naupo na si Inday. Ang swerte ko nman. Sa dinamidami ng mauupuan, dun pa sya napadayo sa aking harapan. Akala ko dun na nagtatapos ang lahat. Pero nang may biglang inilabas si Inday na kung ano anong mga bagay. Pintor pala si sya, pintor ng sarili niyang mukha. Nakakaaliw. Nakakabaliw. Simulan nya sa foundation, face powder o kung ano man ang tawag dun. Pagkatapos ay ang pampapula ng kanyang mga labi. Daig pa ang nakakain ng cherry balls. At di pa nasiyahan sa kanyang nakita. Di sya simpleng retouch kung tawagin. Inilabas nya ang pangipit ng kanyang pilikmata. Sadyang kakaiba ang nagagawa, Ang deretsong pilikmata ay biglang kumorba. At sa pagkakataong ito, may ipinahid sya sa kanyang mga mata. Pero sa bawat pagpahid nya ay may isang katanungang naligaw sa aking isipan. Sadya bang namimilog ang bibig, abot langit ang kilay, mata ay nandidilat sa tuwing naglalagay ka ng kolorete sa mata? Naisip ko lang naman mula sa aking nasaksihan. Napadaan lang. Nakakabilib kasi Inday. Kahanga hangang tunay. Handang handa para sa kamerang kakaharapin (id picture! id picture!). Wari mo'y isang modelo. Haaayyyy... samantalang ako, tao pa ba ako, ina? Natigil ang aking kabaliwan. Sa wakas tinawag na ang aking pangalan! Makakaalis na din ako, Sumpa'y nawala, nakalaya. Pero salamat Inday sa kasiyahang naidulot mo, sa mga tips na napulot ko. Ngayon marunong na akong magmakeup sa sarili ko.

Trip trip lang po...

torpedo

2005-06-09T01:57:00.000-07:00

May gusto ka ba sa kanya? Crush mo sya? Hmmmm... infatuated ka? Like mo sya? Cge na nga, LOVE mo na!!! Ayaw mo pa kasing umamin. Kitangkita naman sa mukha mo. Halata naman sa mga ikinikilos mo. Pero ano nga ba ang inaantay mo? Ang tamang panahon, tamang pagkakataon? Kaya siguro paborito mo na ang Pagdating ng Pahanon (by heart!)? Huwag mong sabihing strict ang parents mo at bawal ka pang manligaw. Naman...!!! Sa totoo lang matanda ka na. Of legal age of legal state. Of legal mind, medyo di ako sigurado dyan. Simulan mo na kaya. Kumilos ka na. Itaas ang mga kamay at iwagayway. Like that, simple lang di ba. Hayyyy... ayaw sana kitang pangunahan, kaso nga lang mas masarap ang makialam. Ano pa ang silibi ko sa mundong ito kung di man lang kita matutulungan, makantyawan. Pero lam mo ang himbing na sana ng tulog ko, kaya lang ginising mo ko. Oo!!! nagising ako sa mga katanungang bumabagabag dyan sa isipan mo. Mga katanungang sadyang di magkakaron ng mga kasagutan hanggat d mo susubukan, di ka makikipagsapalaran.

Di mo ba namamalayan ang mga taong nakatutok sa 'yo? Nagmamatyag, nagmamasid, nagtataka, natutuwa sa mga ikinikilos mo. Ang dami naman kasing mga tsismosa sa mundong ito. Na sa tuwing nakikita mo ang pinakatinatangi mo ay di mapalos ang mga mga ngiti na kusang nakaukit dyan sa mga labi mo. Na sinasabayan mo pa ng panghahaba ng liig mo. Daig mo pa nga si captain smiley. Sa katunayan, papasa ka bilang isang modelo. Modelo ng hapee toothpaste. Pedeng pagkakitaan. Isipin mo na lang pandeyt din yan! Sayang nman...

Araw araw mo nga syang nakikita, pero di mo nman magawang kausapin sya. Harapan man o kahit patalikod na nga lang sana. Torpedo pa din ang drama! Ang dilang madaldal ay naglaho ng kusa. Eh ano nga ba naman ang paguusapan nyo. Alam mo na ba kung san sya nakatira? Kung ilang taon na sya? Kung ano ang mga hilig nya, ang mga gusto nya? Di mo maisip di ba. Lutang! Tuliro! Tulala! Ewan ko ba sa yo, di ka naman dati ganyan. Dinaig mo pa si makahiya. Ang dami mo nang pagkakatong pinalampas, hinayaan. Ano nga ba ang kelangan mo? Ang bato ni narda ng makasigaw ka ng darna? O ang damit ni superman ng makalipad ka ng tuluyan?

Ano ba!!! pwede ba umabante ka na? Inip na ko... kung hindi ako na ang gagawa nyan para sa 'yo. Lagot!!!!!

You really like her... you wanna date her... you wanna kiss her...

little one

2005-06-03T21:28:00.000-07:00

Hey little one... how are you doin out there? Hope that you're enjoying your stay there with your mom. Loving the comfort of her womb. So secured in her being. You know baby, we are so excited for your nascency. Everyone is waiting in anticipation. We really wanna show you how happy we are. How blessed are we with your coming here on earth. On how much joy you've brought us just the knowledge of you joining us soon. How much more when we are able to hold you close in our hearts. Hear your calm breathing. Listen to your soft cries. The feeling is undescribable, filling our hearts with pure delight. We thank God for such blessing. We do pray that you will arrive safely in the arms of your mom. Just hold on baby. Be patient. 8 months will not be long... 8 more months and you'll come home soon.

in quest...

2005-06-03T04:24:00.000-07:00

I am really in a haywire right now. For what reason, that i dont know, yet. Im still in the process of finding out if who or what incites such emotions in me. In search for a reason, in search for a solution, in search for a purpose maybe. It's really a bad feeling but i dont feel so negative at all. It's just that i dont how to sort out my feelings, my concerns, my views. Feeling so lost, maybe. Blinded by the darkness that is starting to engulf my being. I just cant seem to find answers to questions that i dont know where to begin askin. Sometimes, becoming more aloof when you chase it the more. With that i entrust it with time. For time can only tell, time will make me see, then maybe light will come my way. But until then, i need to hang on, continue with my quest, live my life to the best.

KSP

2005-06-02T04:21:00.000-07:00

KSP! Kulang na kulang sa pansin. Deadmatic ka talaga. Super snobbish. Samantalang dati di natatapos ang araw ng di mo ko nakakausap. Mapachat, mapatext, email man or in person. Imagine! Pero ngayon, gandang umaga lang o ni simpleng hi nga lang di mo maiparating sa 'kin. Kahit nga bye bye naggoodbye na rin. Pathetic di ba. Napapaisip tuloy ako. Haaayyy... buntonghininga...ang lalim. Di ko na nga sana papansinin... balak na balewalain. Kaya lang, sadyang nakakapagtaka. Nang-iinis ka lang ba talaga? Nanunubok? O maaaring ako'y iyong nakalimutan o baka naman sadyang iniiwasan. Aray! Ang sakit naman. Sana hindi yan ang dahilan. Pero bakit naman, may nagawa ba kong kamalian? Siguro ay marami ka lang gawain. Di magkandaugaga, di magkandatuto sa sobrang tambak ng trabaho. Baka naman naharang lang si messenger, natrapik, nasiraan, kaya tuloy mensahe mo na pinakaaabangan e di nakarating sa paroroonan. Ilang araw din yun, di ko na mabilang. Ewan ko, di ko na alam. Hayaan mo na nga lang. Malay mo bukas magbago ang ihip ng hangin, ika'y magpasya na ako'y pansinin at kausapin. Sana nga lang... sana lang...